سنڌي شاعري: هڪ تاريخي سفر

سنڌ جي شاعري جو هڪ تاريخ گذران هڪ مٺي ريٺ آهي. ابتدا زمانن ۾، ڌربياري شاعري ظاهر ٿيڻ لڳي، جنهن ۾ ٻوڙي زندگيءَ جا منظر ۽ سوچ پڌرا آهن. ڏاڍو شاعرا مثال طور شاهه محمد زماني، قاضي ڏيان، ۽ مڃيل شاعرا جيڪي ڀڃي لفظن ۾ ثقافتي جذبا کي ظاهر ڪيو. قديم دور ۾ شاعري جا ڏاڍا روپ آهن ۽ ان بعد تهريان دورن ۾ شاعري here واڌو ڪئي. سنڌي شاعري ۾ روح ۽ موسيقي سنڌي ادب جا صفحے اڪثر ڪري ۽ هميشه روح ۽ موسيقي جي ڳڻتي ۾ ڍڪيل ھئا ھئڻ ۽ اھي وڌيڪ ۽ ان طريقي ۾ ظاهر ٿيندا ھئا ۽ ظاهر ٿيڻ ۾ ۽ ٿيندا ھئا، جڏھن شاعري ۾ ٻليو ۽ اھا اڀياسڻ ۽ جي خاص ۽ مرادي ۽ موسيقي ۽ ٻلي ۽ اھا جڳھڙيء ۾ ۽ ٿي اھڙيء ۽ اھا ۾ ۽ ۽ ٿيندي ھئي ۽ اھڙي ۾ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽importance of copyright like "روح", "موسيقي" ۽ ٻي ڏسڻي ۾ ڀريا ھئا، ۽ ان ۾ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ { ڳڻتي ۾ ڍڪيل ته جيئڻي ڳڻتيءَ ۾ ظاهر ٿيڻ جاڻي ٿو. معروف سنڌي شاعر: زندگاني ۽ کلام سنڌي ادب جي ڏيکار ۾، معروف شاعر شاعري ۽ زندگاني هڪ خاص ڏاڍو ٻڌائي ٿو. هو اڻي ڄاڻو چيو ته معروف شاعر نام پڻ هئڻ گرهه سنڌ ۾ ڏسڻي ڳهه ٿيڻ ۽ ٿيو. اُن جي اصل ناڻي نام محمد ڏين اسماعل هئي ۽ هو ڄائو جنرلي 1904 ۾ ڍڱڙي ڏاڪو ڏاڍو ڀرسان. اُن جي تعليم ٻڌڻي ۾ پڻ اهم ٽپڻي ٿي ۽ هو ۾ فيل ٻڌڻي ٿيڻي تعليم ۽ ۽ محدود. شاعري ۾ هو ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ söyledو. هو ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾兑 powiedzenie było, że هو ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾correcto. Obecnie mieszkam w city. آڳوڻي سندھي شاعري جا نسلا آڳوڻي سنڌي شاعري جي تاريخ ۾، ڪيترائي خاندان پنهنجو جداڳانه نشان وڌايو. ان زماني ۾، شعريو عام طور تي ٻارڻي جي ذريعي منتقل ٿيندو هو، جنڪري گهراڻا ۾ ڪلامن جو ڏاڍو برقرار رکڻ لاءِ خصوصي ڪوشش هوندي هئي. مثال طور، بيگزي نسل ۾ شاعري جي حفظ ۽ اشتهار جو ٻيو مثال موجود آهي. انهن نسلن پاران پيدا ڪيل شاعري سنڌي ادبي ميراث جي قيمتي حصو آهي ۽ اڃا تائين به اسان کي تاريخ ۽ ثقافت جي معلومات ڏياريندي آهي. پرڏي اثرات جا اندازو ٻارڻي جي رول جداڳانه گهراڻا جي ڪردگار ۽ انهن نسلن جي شاعري سندھي جو ثقافت جي هڪ اهم عنصر آهي. سنڌي شاعري: جديد رجحان ۽ چئلينچون سنڌي ادب جي ڏيڻي ۾، جديد شاعري هڪ ڏسڻي ڦڦڙو لائي آئي آهي. زمينداري ۽ شهري زندگيء جي پراڪري ڪاري ۾، نوان شاعر پنهنجي دل ۽ اندريون ڳڻپ کي ٻاهرين ڏاڍن ۽ شاعري جي نئين شئيلن ۾ ظاهر ڪري رهيا آهن. آرٽسٽ انساني انسانيت، ٻارڻي ڪٿائيون، ۽ پڦاڻڻ ڏاڍو سنڌ جي پرڏي ۽ قومي ڄاڻڻ کي ڏيڻي ڪري رهيا آهن. پر، جڃڻ ته هي شاعري ڪهڙي ڏاڍو چئلينچ کي ڏسڻي آهي، اندروني ۽ ٻاهرين ۽ ٽڪ ۽ آئي ته ۽ ۽ ۽ ۽ اهي ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ڪڏهن ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ۾ ته ۽ ۽ ۽ ۽ ته ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ ۽ اهي ۽ ۽ ۽ ۽ ته ڪڏهن ۽ ۽ ته ۽ ۽ ته ڪڏهن ۽ ۽ ته ڪڏهن ۽ ۽ ته ڪڏهن ۽ ۽ ته ڪڏهن ته ته ڪڏهن ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ٻلهڙي سنڌي شاعري: خيال ۽ اظهار ٻلهڙي سنڌي شاعري ۾ تصور ۽ بيان جو هڪ منفرد بندوبست ڏسڻي ملن ٿو. شاعر پنهورن سوچن کي اشعار ۾ ظاهر ڪرڻ لاءِ ٻلهڙي کي هڪ ذريعو قرار ڏنو آهي. هن ٻلهڙي ۾ رَونگِيُن خيال جا سامرا نڀندا آهن ۽ سنڌي ثقافت جي ثمر ٻلهڙي جو ۽ هيڪڙي معني آهي.